Othniel vertelt:

We hadden in Utrecht Centraal afgesproken en zijn vanaf daar met de trein naar Woerden gegaan. In Woerden zijn we met de bus richting Kortrijk vertrokken. Nadat we bij onze halte waren aangekomen moesten we even rondvragen waar we heen moesten lopen. Het bleek dat we een kwartier moesten lopen naar Kortrijk vanaf de bushalte. En toen kwamen we jou tegen, Ben.

Zelf ben ik (Ben dus) met de auto gegaan over een prachtige landelijke route (zoals de routeplanner aangaf). Later bleek Kortrijk aan de snelweg te liggen, compleet met een oprit, tja. Mijn vader had de Nieuw Levens uit de auto gehaald en meegenomen voor zijn vakantie zonder het mij te vertellen. Na het hele huis te hebben doorzocht heb ik een aantal oude nummers meegenomen. We hebben elkaar ontmoet voor het naambord van de plaats. Nou ja, plaats. Het bleek een gehucht te zijn dat uit een straat bestaat met aan weerszijden een enkele boerderij. Hier hebben we de vlag geplant en gebeden.

We besloten om de groep op te splitsen en elkaar te ontmoeten in het midden van het dorpje. De eerste die opendeed bleek een jonge Christenvrouw te zijn. Er waren twee typen reacties: positieve door Christenen en niet christenen die beleefd doch dringend het evangelie niet aan wilden nemen. De laatste vertelden aan ons dat kort van te voren een man met een kinderwagen Nieuw Levens met dezelfde afbeelding had uitgedeeld! Wij denken dat dit een Jehovagetuige was geweest. Na afloop zijn we midden in het dorpje hardop gaan bidden om de zegen van God af te smeken en dat het Woord de harten van de inwoners verder zou aanraken. Na een gezegende dag gingen we voldaan weer naar huis.

Jeugdgoep Bethlehemskerk

Leiden