Liften wil niet zo lukken. Zelfs al de charmes van onze zusters geven ons weinig vervoer. We besluiten om maar te gaan lopen naar Genshagen. Na een wandeling van ongeveer 20 minuten komen we in het dorpje. Daar worden blij verrast dat er een bus rijdt :). We nemen de bus naar Berlijn en zijn 20 minuten later in de voorstad van Berlijn. Vanaf hier nemen we een trein en om ongeveer 10 over 12 zijn we in Berlijn bij de Brandenburger Tor. In de bus en de trein wordt driftig geëvangeliseerd. Tussendoor even een Doner Kebab genomen voor € 1,80 Dat is echt niet duur (In Nederland € 3,50!!!). Bij de Brandenburger Tor is het schitterend weer. We besluiten om hier een korte openlucht te houden. Bij de opvoering van Tree of Life blijven ongeveer 50 mensen kijken. Iedereen is zeer enthousiast omdat we ondanks alle tegenslagen toch de zending aan het bedrijven zijn. Na al het getelefoneer van gisteren is het vandaag echt Mission Day. We mogen vele honderden traktaten uitdelen en hebben ook vele goede gesprekken. Van Genshagen naar Berlijn is het ongeveer 28km. We besluiten om de GPNY vlag achter de Brandenburger Tor te plaatsen.

Hierna om een uur of drie lopen we door het park naar de Kurfursterdamm naar de Gedachtnischkirche. Hier staat de kerk die verwoest is na de bombardementen van de geallieerden in de Tweede Wereldoorlog. Ondertussen worden we op de hoogte gesteld dat ook de Ford Transit die we tijdens de verdere reis zullen gebruiken ook kapot is gegaan. Het zal niet voor 9 uur vanavond zijn dat we vertrekken uit Berlijn.
Bij de Gedachtnischkirche ontmoeten we een heel aardige jongen Nadu Mabanga uit Brazilie, maar woonachtig in Berlijn. Hij is zeer enthousiast over onze trip naar Polen. Hij belooft voor ons de hele week te bidden. Hij wil later voorganger worden en we geven hem de vlag om te bidden en een sleutelpersoon voor Berlijn te worden. We wisselen e-mailadressen uit en maken nog een foto .. maar dan begint het echt heel hard te waaien en we moeten rennen voor onze spullen. Zowel in het hotel als in Berlijn is de stemming uitstekend. Vannacht zullen we doorrijden naar Polen om morgen heel vroeg in Kartuzy te zullen aankomen omstreeks 3 uur. We hebben heerlijk gegeten in KFC waar we met de kortingskaart van Mark Witte ook nog 10% korting kregen.

We hebben dus vanaf 6 uur gewacht in het internetcafé en KFC. We dachten namelijk dat we de groep met de auto’s ieder moment konden verwachten. Dit bleek niet zo, want de auto’s konden het hotel in Genshagen niet zo goed vinden. De leden van de groep van het hotel hadden de hele dag gewacht op de groep uit Nederland. De reparatie van de Transit bleek langer te duren dan verwacht. Al met al kwam de groep auto’s bij het hotel om ongeveer 8 uur. …. . Na snel alle spullen te hebben ingeladen, hebben ze weer afscheid genomen van broeder Humprey, Gert, Jonathan en Anil (de wakkerhouder) en zuster Marga. Deze broeders en zusters hebben de hele nacht doorgereden van Den Haag naar Berlijn. Wij konden echter nog niet bedenken dat ook ons een zelfde lot te wachten stond. Nadat de groep om kwart voor negen vertrok uit Genshagen, waren ook zij de weg kwijtgeraakt  . Maar in Berlijn waren natuurlijk al de winkels dichtgegaan. Zo zat de groep dus te wachten op de auto’s bij de schitterend Gedachtnischkirche aan de Kurfursterdam. Er zat niets anders op dan in KFC te blijven wachten. Gelukkig zat er naast KFC een internetcafe, zodat we konden emailen met Nederland en wat ervaringen uitwisselen.

Buiten is het ’s avonds niet zo veilig meer, omdat vanaf schemering de drugsdealers en marihuanaverkopers rondom de Gedachtnischkirche hun spul komen aanbieden. Dus we moesten toch in de KFC blijven. Voor sommigen schijnt dat helemaal geen probleem te zijn . Uiteindelijk mochten we om kwart over elf de groep ontmoeten. Gelukkig waren ze bij elkaar gebleven. Onder de vakkundige navigatie van Anton zijn we vrij snel Berlijn uitgekomen. Na nog even getankt te hebben, konden we om middernacht naar Kartuzy. Via de E28 rijd je dan naar de Poolse grens en vandaar naar Kartuzy. De wegen zijn veel minder goed in Polen en bij een autosnelweg denk je dus dat je 120 kunt rijden. Niet dus. Je mag blij zijn als je op sommige wegen de 80 haalt. Ook het inhalen op de weg gaat heel anders in Polen. Een auto haalt je links in en dan moet je zelf naar rechts gedeeltelijk op het fietsstrookgedeelte rijden. Zo zou je theoretisch met 4 auto’s op een tweebaansweg kunnen rijden. Wel even opletten dan dus! In Polen gaan die snelwegen gewoon over in provinciale en soms zelfs landelijke wegen. De bulten en kuilen in de weg worden afgewisseld met vrij goed asfalt en af en toe een boer op paard en wagen. Het is best spannend en leuk om in de nacht door Polen te rijden. Je ziet van alles om je heen. We hebben zelfs een hert zien oversteken op 50 meter afstand. Dat was wel een bijzondere ervaring. Gelukkig hadden we verschillende chauffeurs waardoor we konden wisselen in de nacht. Toch hebben de meesten niet geslapen van al de bulten en gaten in de weg. Tot overmaat van ramp ging het ook nog flink regenen. Het kan dan heel gevaarlijk zijn op dit wegdek.

We passeerden een busje dat in de berm terecht was gekomen en ernstige schade had. Gelukkig waren er geen gewonden. Je beseft dan toch dat het genade is dat we heelhuids zijn aangekomen in Kartuzy. Kartuzy is een schitternde plaats, zeker de heuvels, de meren en het bos. Kartuzy is de enige plaats in Europa omgeven door bos, meren en heuvels.
We moesten wel de hele nacht doorrijden omdat we woensdag om 11 uur een fellowship hadden met een middelbare school in het cultureel centrum.

Gerard den Hollander
Jeugdleider gemeente Zwolle