Polen - dag 1
Tijdens de zendingsreis van 2003 naar Polen sprak broeder John T.L. Maasbach in een kerk in Gdansk. Een kleine afvaardiging van de groep met o.a. Hannah van Diermen (voor een dans) was met hem mee gegaan.
Ongeveer een jaar later ontmoette broeder John de voorganger van deze kerk, broeder Ropiejko, in Tsjechië. Op dat moment kreeg broeder John het in zijn hart om een zendingsreis te organiseren in samenwerking met broeder Ropiejko. Omdat deze kerk van Gdansk een celgroep was begonnen in het plaatsje Kartuzy, was er behoefte aan ondersteuning op velerlei gebied. Besloten werd om een groep enthousiaste, jeugdleiders en gemeentewerkers te sturen om dit plaatsje een “evangelisatieboost” te geven zodat alle mensen zouden weten dat Jezus leeft en dat God de mensen van Kartuzy lief heeft.
Maandag 2 mei:
Vanaf 6 uur ‘s morgens werd de JMWZ -bus door de groep van 18 personen driftig ingeladen voor het hoofdkantoor van de Stichting in Den Haag.
Hierbij werd onder andere benzine geleegd vanuit de mee te nemen aggregraat in de auto van ondergetekende. Het is namelijk riskant om met benzineopslag onderin de bus te rijden! Na laatste instructies en (reis)adviezen van br. John TL Maasbach (laat geen voedsel zoals Roti een week bovenin de bus liggen. . .), vertrokken we om 7 uur ‘s morgens richting Duitsland.
Daar gingen we dan onder leiding van br. Gerard en br. Noes; een groep dus van 18 personen, die vervolgens bestond uit: Br. en zr. V/d Groep (de chauffeur), br. Ruud Phaf (spreek uit :Faf)
Andre v/d Water (onze enige Belg aan boord), zr. Lambooy, Cindy, Melvin, Rachna, Marcel, Mark, Anton, Ferry, Ken, Christiaan, Sissel en mezelf (Leo).
Dit multiculturele, geselecteerde gezelschap ging nogal rustig op weg! (Je weet hoe dat gaat, nog moe van het pakken enzo. . .) Dus velen sliepen of hielden ‘stille tijd’. Maar na een paar uurtjes sloeg de stemming om: We gingen wat liedjes zingen met gitaar en br. Andre v/d Water was helemaal in zijn element toen hij een PUPPET (poppenkastpop) in handen kreeg. We bleven lachen om zijn malle fratsen.
Maar om 3 uur ‘s middags is ons het lachen vergaan, want toen moesten we uitstappen. Er was een koelwaterslang gescheurd en de motor van de bus was oververhit geraakt! Ik vergeet trouwens nog te vertellen dat het erg lekker weer was (25 graden Celsius) en dat we ’s middags nog gegeten hebben bij een wegrestaurant. Maar goed, de bus had dus pech! 
In eerste instantie zijn br. Gerard en br. Ruud gaan lopen langs de snelweg naar een tankstation (ongeveer 1,5 kilometer…25 graden….pffff) om een nieuwe koelwaterslang te bemachtigen.
Bijzonder was wel dat Gerard bij het pompstation aangesproken werd door een touringcarchauffeur die op weg was naar Hannover. Hij was zo vriendelijk om rechtsomkeert te maken en de groep van de snelweg af te halen en naar de eerstvolgende afrit te brengen. Dit was bij Wollin …… en er was een Burger King!!!!
Daar hebben we wat zitten eten/drinken/kletsen en voetballen.
En getelefoneerd.. heel veel getelefoneerd naar Bovo, JMWZ, autoverhuurbedrijven, ADAC (Duitse ANWB), Etap hotel, Sleepbedrijf etc. etc.
Ook hebben we samen gebeden want we ervoeren dat deze toestand een AANVAL van satan was van ONTMOEDIGING! Met de JMWZ-bus bleek het later allemaal veel ernstiger dan we hadden gedacht! De motor was gewoon ter plekke niet te repareren; dus moest de bus gesleept worden!
Tenslotte werd de JMWZ-bus naar Burger King gesleept; het was toen al 8 uur ’s avonds. 
Het was onmogelijk om ter plekke in Berlijn of omstreken busjes te regelen voor verder vervoer naar Polen. Dit kwam omdat het vakantietijd in Duitsland was en veel mensen een paar daagjes weg gingen.
Eerst werd de JMWZ-bus van de Burger King naar de garage van het sleepbedrijf gesleept. Dit was ongeveer 8 kilometer terug richting Magdenburg. Later op die avond is er een touringcar gehuurd om ons naar ETAP-hotel nabij Berlijn te brengen. Bijna alle spullen moesten toen overgeladen worden van de JMWZ-bus in de andere touringcar. Echter, een aantal goederen zijn teruggestuurd met de bus naar Den Haag! De JMWZ bus moest dus helemaal naar Holland teruggesleept worden! Bij de garage van het sleepbedrijf vond ook het droevige afscheid plaats van onze chauffeur Jan en zijn vrouw Jeanne.
In de bus op weg van het sleepbedrijf naar het hotel in Genshagen (bij Berlijn) ervoeren we echt om de Here te gaan loven en prijzen. Voor wel een minuut of 10 was er een geweldige lofprijs en aanbidding en dankzegging in de bus. De buschauffeur moet wel gedacht hebben: “Wie heb ik nu weer in mijn bus???” Wat een overgang van de Duitse Schlagers en YMCA naar christenen die lofprijzen….
De buschauffeur vroeg waar we heengingen en op ons antwoord “Kartuzy” reageerde hij met… O das is sehr schon! Zo kwamen wij pas laat aan op onze plaats van bestemming voor die nacht! 
Ondertussen werd vanuit het Hoofdkantoor in Den Haag besloten dat 2 auto’s (Opel Vectra’s) en 1 busje (Transit) met aanhanger naar ons adres (Etap-hotel /Berlijn) gereden zouden worden. Omdat we het hotel in Genshagen niet voor 22.00 konden halen moest er weer druk gebeld worden om te regelen dat we de codes konden krijgen om in het hotel te komen…..pfff.
Al met al een zeer bewogen 1e dag dus van deze zendingsreis! Veel getelefoneer en veel verrassingen en tegenslag. Maar we lieten ons niet ontmoedigen. De sfeer bleef goed!
Leo den Hollander
Jeugdleiding gemeente Breda
