maar ondanks alles vertrouwden we erop dat als God wilde dat wij naar Emmeloord zouden gaan, we daar ook zouden komen op wat voor manier dan ook. Ook ging Bart Swart (18) uit Tiel mee om ons te versterken. We hadden afgesproken om in de vakantie te gaan op woensdag 09-02-2005. Ik kan jullie wel vertellen dat als je voor de eerste keer dat je met de trein gaat, gelijk 3 uur moet reizen het ook niet niets is. We waren zo zenuwachtig dat we vanaf de b2b-day al bezig waren met het regelen van alles wat we nodig hadden. Toen eenmaal de dag aanbrak, waren we heel erg zenuwachtig voor alles wat ons te wachten stond. Toen we op het station in Ette-Leur waren aangekomen wisten we niet hoe we kaartjes moesten halen. We zagen wel een automaat maar we hadden alleen maar contant geld en ja, daar moest een pas in ... nou eenmaal het een en ander aan de mensen gevraagd, zijn we gewoon naar binnen gegaan en hebben daar de kaartjes gekocht. Toen rees de vraag of we wel in de goede trein zaten (ondertussen was Bart ook al in Ette-Leur aangekomen). Wij met z'n allen in die trein. Het was wel gezellig en vooral omdat je voor God uitgaat is het een heerlijk gevoel. Toen we in Kampen aan kwamen moesten we met de bus nog een stuk naar Emmeloord. Eenmaal daar aangekomen moesten we zoeken naar een plek waar veel mensen liepen. Wij kozen een plek waar winkels zij, want meestal is het zo: waar winkels zijn, zijn ook veel mensen. Toen we aan kwamen zijn we begonnen met het uitdelen van nieuwlevens. Het was best moeilijk om daar een gesprek te krijgen omdat er vele verschillende kerken en geloven waren. Uiteindelijk kregen we een gesprek met een Jehova-getuige. Het verhaal op zich vonden we best wel raar, want ze geloven wel in de hemel maar niet in de hel en dat Jezus niet als persoon terug komt maar als geest. In de bijbel staat toch duidelijk geschreven dat hoe hij naar de vader is gegaan, hij ook zo terug zou komen. Toen we daar ongeveer 3 uur waren geweest gingen we weer terug omdat we ook nog terug moesten reizen, maar we konden geen bus vinden die naar het station reed ... toen zijn we een eind verder gaan lopen en hebben een voorbijganger gevraagd of hij misschien weet welke bus naar het station ging. Uiteindelijk vonden we dus een bus die ons naar het station bracht. Eenmaal daar aangekomen wachtten we op de trein. Toen we eenmaal in de trein zaten hadden we nagepraat over deze dag. Dat we misschien niet zoveel gesprekken hadden gehad is wel jammer maar we wisten gewoon dat God zijn werk daar verder zou doen door de mensen heen. Op de terugreis was het in de trein zo druk dat we op de trap moesten zitten. Voor 3 uur reizen is dat best wel lang. Eindelijk, toen we op de helft van de terugreis waren, kregen we een zitplek in de trein. Thuis aangekomen zijn we de Heer gaan danken voor deze dag. Dat Hij ons heeft geholpen met alles... en wij zijn het allemaal over een ding eens: als er weer een kans is om erop uit te gaan voor de Heer, zouden we hem zeker grijpen ... we hebben ook geleerd om op God te vertouwen en als je dat doet komt alles goed ........ Veel liefs Mandy, Jennifer en Bart.